مطمئناً رفتن به مدرسه مخصوصاً برای کودکانی که بار اول قصد دارند وارد آن شوند، کمی استرس و اضطراب وجود دارد.
البته تمام کودکان به این شکل نیستند، اما تعداد کمی از آنها برای رفتن به مدرسه، اشتیاق خاصی ندارند.
این سؤال همیشه وجود دارد که چرا فرزند من برای رفتن به مدرسه، برعکس سایر همسالان خود، اشتیاق ندارد و از رفتن به این فضای شاد، خودداری میکند.
شاید این مشکل در جای دیگری وجود داشته باشد، که والدین نتوانستند به خوبی این فضا را برای کودکان ترسیم کنند.
بررسی این مشکلات و پیدا کردن راه حل، از زمان یک ماه مانده به شروع مدارس، به وجود میآید.
والدین در این زمان سعی میکنند به کودک خود یاد دهند که در زمان ورود به مدرسه چه کارهایی را باید و چه کارهایی را نباید انجام دهند.
اما شاید در این پروسه خیلی از والدین به طور ناخواسته پیامهایی غلط را از مدرسه به کودک خود برسانند، که این پیامها باعث عدم اشتیاق و استرس کودک برای رفتن به مدرسه میشود.
امروز قصد داریم در مورد اینکه چه کارهایی انجام دهیم تا کودکان ما برای رفتن به مدرسه علاقه نشان دهند، صحبت کنیم و یکسری موارد بسیار مفید را برای والدین بیان کنیم.
پس با ما باشید تا این راهکارها را یاد بگیرید و برای رفتن به مدرسه ف کودکان خود را به خوبی آماده کنید.
در این دوره زمانی خاص شاید کودک شما دچار استرس و نگرانی شده باشد. شما باید با انجام یکسری تمرینات خاص و بازیهای گروهی قبل از شروع مدرسه، او را با فضای جدید آشنا کنید.
بهطور مثال بجای اینکه بگویید باید هر روز صبح ساعت 6 بیدار شوید.
خودتان بهصورت نامحسوس در مدت زمان خاصی، به مرور او را در ساعت 6 صبح از خواب بیدار کنید تا این روند برای او به یک عادت همیشگی تبدیل شود.
یا قبل از شروع شال تحصیلی لباسهای همرنگ مدرسه را برای کودک خود خریداری کنید تا او با لباسهای مدرسه عادت پیدا کند.
نکته مهم دیگر در این موضوع هست که سعی کنید توصیههای زیادی به کودک در مورد رفتن به مدرسه نداشته باشید، زیرا این موضوع هم به استرس شما و هم به استرس کودک شما میافزاید.
برای اینکه یکسری توصیه به او بکنید، بهترین پیشنهاد این هست که از زمان مدرسه رفتن خودتان، برای او خاطره تعریف کنید. البته خاطرات خوب و شاد را تعریف کنید.
بهترین راهکار این هست که به او آرامش دهید و در طول این مدت و تا حدود 2 ماه بعد از شروع مدرسه، همیشه همراه او باشید.
سعی نکنید از استرسهای او بهشدت بکاهید، سعی کنید در این مسیر برای استرس های او راهکار پیدا کنید و در کنار او به حل این مشکلات بپردازید.
خیلی از والدین در روز اول رفتن به مدرسه سعی میکنند حتی در کلاس درس هم حضور داشته باشند. این کار بهشدت (در اکثر مواقع) به ضرر کودک تمام خواهد شد.
زیرا بعد از رفتن شما، کودک احساس تنهایی کرده و هیچ علاقهای ندارد که در کلاس درس حضور پیدا کند و منتظر هست تا زنگ مدرسه به صدا در بیاید و هر چه سریعتر به سمت منزل حرکت کند.
مطمئنا این موضوع در روزهای اول و حتی شاید در سالهای اول هم وجود داشته باشد.
سعی کنید زمان خداحافظی خودتان را از کودک کوتاه کنید و به او اجازه دهید که در زمان سریع و در همان روزهای ابتدایی، خودش را با محیط مدرسه و دوستان جدید وفق دهد.
بهطور حتم هستند کودکانی که دچار مشکلات شنوایی هستند. اما این مورد بسیار مبهم هست که منظور ما از مشکلات شنوایی چیست؟
آیا واقعاً آنها در شنیدن مشکل دارند و یا دچار اختلال شنیداری هستند؟! خیلی از والدین در مورد شنیداری اطلاعاتی مدارند و فکر میکنند که کودک آنها از لحاظ شنوایی مشکل دارد.
در سایت قاصدک دانش در مورد حافظه شنیداری صحبت شده است و پیشنهاد میکنیم حتماً این مطلب را بخوانید.
اگر کودک شما دچار این مشکل هست ، ما پیشنهاد میکنیم حتماً با مشاوران ما صحبت کنید و برای رفع این اختلال (که بهراحتی حل میشود) از کاربرگ های شنیداری استفاده کنید.
میتوانید این مشکل را حتی در زمان مدرسه هم حل کنید و نیازی نیست که حتماً قبل از شروع و رفتن به مدرسه برای رفع اختلال اقدام کنید.
تا در یک بازه زمانی 2 تا 3 ماهه سعی کنید زمانهای بیدار شدن، صبحانه خوردن، پوشیدن و عوض کردن لباس را همانند زمانهایی که قرار هست به مدرسه برود و خوردن میان وعدهها را همزمان با زنگ تفریح مدرسه هماهنگ کنید.
این کار باعث میشود که او حتی بعد از رفتن به مدرسه هم هیچوقت حس بدی نسبت به زمانهای مدرسه نداشته باشد.
به او بیاموزید که وسایل خودش را باید خودش مرتب کند. در یکسری از کارهای خودش باید بهتنهایی اقدام کند. یاد دهید که در کنار دوستان دیگر خودش به آنها یکسری موارد را بهعنوان دوست گوشزد کند.
این موارد در افزایش اعتماد به نفس کودک بسیار تأثیر دارد. اینکه شما طوری او را تربیت کنید که بتواند اکثر کارهای خودش از جمله شستن ظرفهایی که غذا خورده است، مرتب کردن وسایل اسباببازی، مرتب کردن کمد لباس، انجام دادن یکسری کارها و کمک کردن به والدین در خانه و … انجام دهد، که او در زمان حضور در مدرسه هم، دیگر نگران این نباشد که الآن باید مادرم کارهای من را بگوید تا من انجام دهم.
به او یاد دهید که بدون وابستگی به پدر و مادرش بتواند کارهای خودش را بهتنهایی انجام دهد. زیرا او بزرگتر شده است و باید مسئولیت کارهای خودش را بر عهده بگیرد.
مشخصاً کودک شما تا قبل از مدرسه 24 ساعت فقط به فکر بازیگوشی و تفریح بوده است.
شما نمیتوانید در زمان کوتاهی به او بگویید که تمام این موارد را کنار بگذارد و فقط به تکالیفش بپردازد.
بهترین و تنها راه تعادل بین بازی و تکالیف، انتخاب یک زمان کوتاه برای انجام دادن تکالیف مدرسه هست.
نباید از همان روز اول به او بگویید که تا زمانی که تکالیف را تمام نکرده اید، حق ندارد به بازی بپردازد.
در حالی که شما هم هیچ کمکی به او نمیکنید و او حس تنهایی را هم در مدرسه و هم در خانه احساس میکند.
شما باید در کنار او باشید و به او کمک کنید تا بتواند تکالیف را زودتر تمام کند و بتواند به بازی بپردازد.
بهمرور زمان او یاد میگیرد که چگونه بتواند تکالیف را در زمان کوتاهتری بهپایان برساند و بتواند به بازی بپردازد.
البته ممکن است که در ابتدا به بازی بپردازد و بعد قصد داشته باشد تا تکالیف را انجام دهد.
در مورد انجام دادن تکالیف، قبل و یا بعد از بازی زیاد سختگیری نکنید.
این موضوع خیلی مهم هست که بعد از مدرسه برای کودک خودتان یک برنامهریزی خوب را طراحی کنید.
او نباید بعد از زمان آمدن از مدرسه حس خستگی و یاد استرس در مورد تکالیف و یا روز بعد مدرسه داشته باشد.
سعی کنید زمانی که را برای اینکه بتواند با دوستان مدرسهای خودش داشته باشد، معین کنید.
این موضوع باعث میشود که آنها برای دیدن دوباره دوستان خودشان و رفتن به مدرسه، لحظهشماری کنند.
ارتباط داشتن با مدیر و مخصوصاً معلم دانشآموز، میتواند تأثیر بسیار خوبی برای اینکه بدانید کودک شما چگونه در مدرسه حضور مییابد، دارد.
مطمئناً معلمان میتوانند به شما کمک کنند که چگونه بتوانید فرزند خودتان را در زمان کوتاهی با شرایط مدرسه وفق دهید.
سعی کنید در برخی از روزهای هفته و خارج از مدرسه، یک ارتباط تلفنی و یا تصویری بین معلم و کودک خود برقرار کنید.
این مورد در افزایش صمیمت بین معلم و کودک بسیار تأثیرگذار خواهد بود. کودک در این لحظه معلم را همانند دیگر دوستان مدرسه خوب میپندارد.
دیگر هیچگونه استرسی برای روز بعد مدرسه و دیدن معلمی که به آنها آموزش میدهد، نخواهد داشت.
یکی از مواردی که کودکان بسیار به آن علاقهمند هستند، هدیه گرفتن هست.
اما در اینجا باید با توجه به سؤالی که از او میپرسید به او هدیه دهید.
از او بپرسید که اگر به مدرسه برود دوست دارد چه کارهایی انجام دهد؟
اگر به مدرسه برود چند تا دوست پیدا میکند؟
دوست دارد بعد از زمان مدرسه و آمدن به منزل چه کارهایی انجام دهد؟
بپرسید دوست دارد اول تکالیف را انجام دهد و یا در ابتدا بازی بکند و سپس تکالیف را تمام کند؟
سوالاتی از این دست از او بپرسید و به او هدیه دهید. این مورد باعث میشود که او بهطور پیشفرض برای زمانهای مدرسه و بعد از مدرسه، یکسری برنامه ریزیها را خودش انجام دهد.
خیلی از والدین صبر میکنند تا کودک آنها خودش در زمان حضور در مدرسه، از قوانین آن اطلاع یابد.
این موضوع باعث کاهش اعتماد به نفس در او میشود. زیرا او تا آن لحظه هیچ اطلاعاتی از قوانین نداشت.
شما باید زمانی که او هنوز به مدرسه نرفته است، یکسری موارد را در خانه با او تمرین کنید تا او بتواند در زمان حضور در مدرسه بداند که چه قوانینی را باید رعایت کند.
به او یاد دهید که احترام به معلمان همانند احترام به پدر و مادر هست.
به او یاد دهید و تمرین کنید که در مدرسه چه کاراهایی درست و چه کارهایی نادرست هست.
یاد دهید که در چه ساعتی باید در مدرسه و کلاس درس حضور یابند و چه زمانی میتوانند با دوستان خود سرگرم بازی باشند.
نکته مهم” سعی نکنید بهصورت خیلی جدی و در یک زمان کوتاهی تمام این موارد را بگویید. همچنین سعی کنید بهصورت بازی و با حس شوخطبعی این موارد را یاد دهید.
اگر کودک شما کمی نامنظم هست یک راهکار وجود دارد کی میتواند تأثیرات مثبتی در او ایجاد کند.
سعی کنید زمانی که در خانه هستید یکسری کارها را اشتباه انجام دهید و از او بخواهید که به شما بگوید کار درست چیست.
یک مثال ساده: اگر لباس بیرون را میپوشید به او بگویید که آیا لباس را درست پوشیده است یا نه؟
یک مثال دیگر: یا در هنگام مرتب کردن وسایل، از او بخواهید که به مشاء بگوید آیا دارید درست وسایل را جابجا میکنید یا نه؟
این موضوع باعث میشود که در هنگام لباس پوشیدن برای مدرسه و همینطور در زمان حرکت به سمت خانه از مدرسه، بداند که آیا لباس درست پوشیده و آیا وسایل مدرسه را کاملاً در داخل کولهپشتی قرار داده است یا نه؟
خیلی از کودان در ابتدا درونگرا هستند. این مشکلی نیست. اما حضور در جمع دوستانه هیچگونه ارتباطی با درونگرا بودن ندارد.
سعی کنید قبل از شروع مدرسه برای کودکان خودتان چند دوست پیدا کنید.
زیرا باعث میشود در زمان حضور در مدرسه، بتواند با افراد دیگر یک رابطه خوب را برقرار کند.
یکی از بهترین کارها این هست که همسالان او را ک قرار هست در مدرسه با هم باشند را پیدا کنید و آنها را به هم نزدیک کنید.
در این صورت آنها خوشحال و اشتیاق دارند تا در زمان مدرسه بتوانند دوباره خودشان را ببینند.
نکته: شناخت تفاوتهای فرهنگی و تفاوتهای ظاهری در بدن، از جمله مواردی هست که والدین باید در مورد آنها حتماً با فرزندان خودشان صحبت کنند.
زیرا این موضوع زمانی برای کودک ناخوشایند خواهد بود، که در زمان حضور در مدرسه با کودکان متفاوتی به لحاظ بدنی، شرایط ظاهری (رنگ پوست و مو، قد و هیکل و …)، لحاظ مالی، نداشتن پدر و یا مادر و مواردی از این دست برخورد کند.
داشتن همچنین دوستانی قبل از شروع مدرسه، میتواند تأثیر خوبی برای او داشته باشد تا زمانی که وارد مدرسه میشود با دانش آموزان دیگر بتواند یک رابطه خوب را ایجاد کند.
سعی کنید احترام کردن را به کودکانتان در زمان رفتن به مدرسه و حضور در مدرسه به او بیاموزید.
بهترین راه برای انجام این کار این هست که خودتان در منزل از کلمات مناسبی استفاده کنید.
به او بیاموزید که چگونه باید در زمان حضور در مدرسه، به داش آموزان دیگر احترام کند.
یاد دهید که بازی کردن و گرفتن وسایل دیگران با گرفتن وسایل دوستان در مدرسه متفاوت هست.
سعی کنید برای گرفتن وسایل او مخصوصاً در خانه، با احترام از او تقاضا کنید و وسایلش را به او با احترام بدهید، تا او این موضوع را در مدرسه به خوبی انجام دهد.
جمعبندی نهایی
اگر رفتن به مدرسه در ابتدا برای کودکان شما سخت و دلهره آور هست، نگران نباشید. اکثر ما که کوک بودیم همین نگرانی را داشتیم.
پس سعی کنید بهآرامی و بدون استرس و با صبر و شکیبایی ، کودکان خودتان را برای رفتنبه مدرسه آماده کنید.
مواردی که در این مقاله بیان شده است، بهترین راهکارها برای آمادگی کودک برای رفتن به مدرسه هست.
این موارد را با کودک خود تمرین کنید و باز هم اگر مشکلی بود حتماً با بخش مشاوره سایت قاصدک دانش در ارتباط باشید، تا بتوانیم به کمک شما، تمام مشکلات دانشآموزتان را حل کنیم.
