اگر در مورد مشکلات شنوایی کودکان شک دارید، بهتر است آنها را آزمایش کنید. هرچه زودتر کم شنوایی تشخیص داده شود، برای زبان، یادگیری و رشد عمومی کودک بهتر است.
علل مشکلات شنوایی در کودکان عبارتاند از: اوتیت میانی (اوتیت میانی)، اختلالات ژنتیکی، قرار گرفتن در معرض صداهای بلند و برخی بیماریها (مانند مننژیت).
مدتها تصور میشد که کم شنوایی ناشی از سروصدا مشکلی برای بزرگسالان است نه کودکان.
از هر پنج نوجوان یک نفر بهطور مرتب خود را در معرض سروصدای با دسیبل بالا قرار میدهد و حدود سه چهارم افراد، پس از آن دچار وزوز موقت یا صدای زنگ در گوش میشوند.
وزوز گوش یکی از علائم شناختهشده آسیب شنوایی است.
برخی از علل ناشنوایی موقت در کودکان عبارتاند از:

برخی از شرایط و رویدادهایی که ممکن است باعث کاهش شنوایی دائمی در کودکان شود عبارتاند از:
یکی از بهترین کارها برای کمک به رفع مشکلات شنیداری کودک، کاربرگ حافظه شنیداری هست.
اگر کودک شما به موارد زیر واکنشی نشان نمیدهد، حتماً نسبت به مشکلات شنوایی کودکان اقدام کنید.

برخی از علائمی که نشان میدهد فرزند بزرگتر شما ممکن است در شنوایی مشکل داشته باشد، عبارتاند از:
اگر در مورد شنوایی خود یا فرزندتان شک دارید، آنها را از طریق موارد زیر آزمایش کنید.
نوع تستهای مورد استفاده برای تشخیص کم شنوایی کودک به سن کودک بستگی دارد، اما میتواند شامل موارد زیر باشد:

درمان بستگی به علت و شدت کم شنوایی دارد، اما میتواند شامل موارد زیر در انواع مختلف آن باشد:
علائم کم شنوایی همیشه واضح نیستند. در اینجا مواردی وجود دارد که باید به دنبال آنها باشید.
برخی از علائم احتمالی کاهش شنوایی در یک کودک در سن مدرسه:

شنوایی خود را توسط یک متخصص سلامت شنوایی که در انواع راه حلهای شنوایی، از جمله کاشت شنوایی تخصص دارد، آزمایش کنید.
حتی اگر سمعکهای معمولی نتوانند به کودک شما کمک کنند، ممکن است از راهحلهای شنوایی دیگر مانند کاشت حلزون و کاشتهای هدایت استخوان سود ببرید.
به نوزادان و کودکان تستهای شنوایی معمولی پیشنهاد میشود تا هر گونه مشکلی در مراحل اولیه رشد آنها شناسایی شود.
اگرچه مشکلات جدی شنوایی در دوران کودکی نادر است، آزمایش زودهنگام تضمین میکند که هر مشکلی در اسرع وقت شناسایی و مدیریت میشود.
حساسیت شنیداری را نباید با مشکلات شنوایی در کودکان اشتباه بگیرید.
آزمایشهای شنوایی که بلافاصله پس از تولد انجام میشود، میتواند به شناسایی بیشتر نوزادانی که کم شنوایی شدید دارند کمک کند، و آزمایشهای بعدی در دوران کودکی میتوانند مشکلاتی را که نادیده گرفتهشده یا بهتدریج بدتر میشوند، شناسایی کنند.
بدون آزمایشات معمول شنوایی، این احتمال وجود دارد که مشکل شنوایی برای ماهها یا حتی سالها تشخیص داده نشود.
مهم است که مشکلات شنوایی کودکان را در اسرع وقت شناسایی کنید. زیرا میتواند بر رشد گفتار و زبان، مهارتهای اجتماعی و تحصیلات کودک شما تأثیر بگذارد.
اگر هر مشکلی در اوایل تشخیص داده شود و بر اساس آن مدیریت شود، درمان آن مؤثرتر است.
تشخیص زودهنگام، همچنین کمک میکند تا اطمینان حاصل شود که شما و فرزندتان به خدمات پشتیبانی ویژهای که ممکن است نیاز داشته باشید، دسترسی داشته باشید.

ممکن است شنوایی فرزند شما بررسی شود:
این بهعنوان غربالگری شنوایی نوزاد شناخته میشود و اغلب قبل از خروج از بیمارستان پس از زایمان انجام میشود.
این یک روال برای همه نوزادان است و حتی از کسانی که زایمان در خانه انجام میدهند، دعوت میشود برای انجام این کار به متخصصان کودک مراجعه کنند.
ممکن است از شما بپرسند که آیا نگرانی در مورد شنوایی فرزندتان، بهعنوان بخشی از بررسیهای سلامت و رشد کودک خود دارید یا خیر، و در صورت لزوم میتوان آزمایشهای شنوایی را ترتیب داد.
برخی از کودکان، هنگام شروع مدرسه آزمایش شنوایی خواهند داشت، که بسته به محل زندگی شما ممکن است در مدرسه یا بخش شنواییشناسی انجام شود.
در صورت داشتن هر گونه نگرانی، نیاز هست شنوایی فرزند شما در زمانهای دیگری نیز بررسی شود.
اگر نگران شنوایی فرزندتان هستید، با پزشک عمومی یا متخصصین سلامت کودک صحبت کنید.
نوزادان تازه متولد شده را میتوان با دو آزمایش سریع و بدون درد، از نظر مشکلات شنوایی احتمالی بررسی کرد.
آزمایشات معمولاً قبل از خروج از بیمارستان در بخش خاصی انجام میشود.

برای بررسی مشکلات شنوایی در کودکان بزرگتر و خردسالان، میتوان از تعدادی تست شنوایی مختلف استفاده کرد. معمولاً در بخش شنواییشناسی انجام میشود.
برخی از آزمایشات اصلی قابل انجام در این صفحه شرح داده شده است.
شنواییسنجی تقویت بینایی (VRA) معمولاً برای آزمایش شنوایی در کودکان حدود 6 ماهه و تا 2.5 سال استفاده میشود.
در طول آزمایش، کودک شما در حالی که صداها ارائه میشود، شبیه همان صدا را برای شما بخواند و یا انجام دهد.
اگر خیلی نزدیک به صدای ارائه شده بود، نگرانی کمتری خواهید داشت. اما اگر متفاوت با صدای اصلی بود، پیشنهاد میکنیم که حتماً مشکل را بررسی کنید.
کودکان خردسال بین 1.5 تا 5 سال، ممکن است آزمایش شنواییسنجی بازی انجام دهند.
در طول آزمایش، صداها از طریق هدفون یا بلندگو پخش میشود و از کودک شما خواسته میشود تا با شنیدن صدا، یک کار ساده را انجام دهد.
این ممکن است از قرار دادن یک توپ در یک سطل برای تکمیل یک پازل متفاوت باشد.
مانند VRA، صدا و زیروبم برای تعیین آرامترین صداهایی که کودک شما میتواند بشنود، متفاوت است.
علاوه بر استفاده از اسپیکر یا هدفون، اکثر آزمایشات فوق را میتوان با استفاده از یک دستگاه لرزاننده کوچک که در پشت گوش قرار داده است نیز انجام داد.
این دستگاه صدا را مستقیماً از طریق استخوانهای سر به گوش داخلی منتقل میکند، که میتواند به تشخیص اینکه اگر کودک شما مشکلات شنوایی داشته باشد، تشخیص دهد که کدام قسمت از گوش درست کار نمیکند.
تمپانومتری آزمایشی برای ارزیابی خاصیت ارتجاعی پرده گوش است. برای شنیدن خوب، پرده گوش باید انعطافپذیر باشد تا صدا از آن عبور کند.
اگر پرده گوش خیلی سفت باشد ، برای مثال، به دلیل وجود مایع در پشت آن (گوش چسبنده) ، صداها بهجای عبور از پرده گوش از آن خارج میشوند.
در طول آزمایش، یک لوله لاستیکی نرم در ورودی گوش کودک شما قرار میگیرد.
هوا بهآرامی از طریق لوله دمیده میشود و صدا از طریق یک بلندگوی کوچک داخل آن پخش میشود. نکته مهم اینجاست که، لوله سپس صدای برگشتی از گوش را اندازه میگیرد.
دلایل متعددی وجود دارد که چرا کودک ممکن است مشکل شنوایی داشته باشد، از جمله، کم شنوایی موقت ناشی از یک بیماری رایج مانند سرماخوردگی.
برخی از علل احتمالی کاهش شنوایی، که ممکن است در طی آزمایشات معمول تشخیص داده شوند عبارتاند از:
اگر چه به فرزندتان تستهای معمول شنوایی با توجه به رشد او پیشنهاد میشود، اما همچنان مهم است که به نشانههای هر مشکلی توجه کنید و در صورت داشتن هر گونه نگرانی، از متخصصین اطفال راهنمایی بخواهید.
این را به یاد داشته باشید که کودک شما در هر سنی میتواند آزمایش شنوایی انجام دهد.